NIEUWSBRIEF OEVRES MAMAN MARGUERITE

december 2008

Goede Vrienden, beste Weldoeners en familie
Een warme groet vanuit Lubumbashi, Congo

Eer we aan het nieuws beginnen willen wij u van harte danken voor de steun die we het afgelopen jaar mochten ontvangen. Wij mochten blijven rekenen op uw milde steun ondanks de moeilijke tijden die jullie ook doormaken. Onze oprechte dank dat jullie solidair blijven met de minst bedeelden.

En zoals het in alle werken van Don Bosco gaat hebben we dit jaar niet stil gezeten! Het jaarbegon nochtans met grijze wolken toen we het horen kregen van de voedselbank dat de straatkinderen geen prioriteit meer vormden voor hen in Kongo en dat we het dus zonder hun hulp moesten stellen. Het was wel even paniek. Want iedere dag maken wij nog steeds 850 warme maaltijden klaar voor de kinderen die de straat verlie-ten en in een vormingsprogramma zijn gestapt. Twee maand hebben we kunnen overleven met jullie giften zodat we geen enkele jongen met een lege maag naar huis moest. Dank zij de energieke tussenkomst van enkele mensen van het Belgische Consulaat hebben we een overeenkomst kunnen sluiten met een mijnbedrijf dat ons gedurende 10 maand helpt met het eten van de kinderen. We hopen dat we in januari een nieuw contract kunnenafsluiten met deze onderneming.

We hadden weer verschillende vrijwilligsters en vrijwilligers over de vloer! Ons werk is eigenlijk een internationale onderneming, zo zijn er Tsjechische meisjes die een handje kwamen toesteken in de begeleiding van de kinde-ren, een Vlaming kwam zich inzetten voor de begeleiding van ons onderwijzend personeel, en Spaanse en een Franse dame gaven therapeutisch teken en muziek aan de kinderen. Drie Waalse dames die les geven in de Belgische school komen twee namiddagen naar ons centrum voor de bibliotheek en de naschoolse activiteiten. De vrouw van de directeur van de in opbouw zijnde brouwerij van Heinneken komt twee namiddagen per week om samen met onze Maman Annie het herstelwerk van de kleren van de jongens op zich te nemen. Een groep leerlingen van de Don Bosco school van Zwijnaarde bezorgde gedurende 3 weken onvergetelijke speelpleinwer-king voor onze jongeren.

Ja, een hele beweging rond het werk van de kinderen van de straat, alleen spijtig dat de Kongolese Staat onze werken zo weinig appreciëren. Mochten ze alle kinderen van de straat kunnen laten verdwijnen door ze ergens te dumpen zouden ze het niet nalaten te doen. Er ging een hele actie op touw gezet worden om ze allemaal uit de straat te doen verdwijnen door ze door de militairen te laten oppakken en ze in een centrum op te sluiten. , ! inst bedeelden. derneming. de zon van

Tot nu toe zijn ze nog niet tot de actie overgegaan, maar ze hadden ons wel al met de vinger gewezen door ons op voorhand te zeggen, jullie moeten niet komen aandraven met de “Rechten van het kind” of de “rechten van de mens” wij gaan die zaak eens definitief oplossen. Volgens goed ingelichte bronnen zouden de militairen geweigerd hebben deel te nemen aan die actie, met als argument; in de wet staat nergens geschreven dat je niet mag slapen in de straat en dus zolang de kinderen geen overtredingen plegen zien we niet in dat we aan een dergelijk actie moeten deelnemen.

We hebben dank zij u steun weer heel wat zaken kunnen realiseren: In Bakanja Centre hebben we in een aantal klassen en in de eetzaal plafonds kunnen leggen zodat het les volgen een beetje draaglijker geworden is. Het was niet alles les te volgen onder een golfplatendak waar ‘s morgensvroeg haar best op doet.

In het familiale huis voor de meisjes werd een klein naaiatelier gebouwd zodat de meisjes na de schooluren thuis kunnen oefenen en wat ze maken kunnen verkopen. Stilaan leren we hen zo zelfstandig te worden.

We investeren niet alleen in materiaal zo’n 160 jongeren volgen les in wijkscholen, daar betalen we alle kosten voor. Ook al zou het lager onderwijs dit jaar gratis worden, zijn we nog verplicht om schoolgelden, de bijdrage voor de lonen, schriften en alle bijbehoren te betalen. Dat loopt dus als vlug op maar dank zij uw steun kunnen we nog alle kinderen laten studeren die het besluit namen de straat te verlaten.

Dit jaar zullen we ons budget van de medische verzorging sterk overschrijden. Vooral omwille van Junior. Junior heeft een probleem met drugs, regelmatig zit hij aan de Valium en de lijm. Op een middag brengen ze hem binnen volledig onder het bloed en met een open armbreuk. Wat is er gebeurd, onder invloed zijnde is hij in een mangoboom gekropen voor het Universitair ziekenhuis en is er uitgevallen. (nochtans het mangoseizoen begint pas in december). Onze vraag was dan waarom hebben jullie hem niet direct het ziekenhuis binnengedragen? De dokters zijn in staking en ze hebben hem geweigerd. Junior wordt in een jeep gelegd en we brengen hem naar een privé-hospitaal, onderweg raakt hij in een diepe coma. Verdict na de eerste analyse, hij haalt het niet meer en als hij er door komt zal hij verlamt zijn. We smeken de dokter zijn uiterste best te doen! Onze gasten hebben speciale engelbewaarders, tijdens de nacht moeten ze hem vastbinden omdat hij zo woelde toen hij uit zijn coma ontwaakte. Door zijn toestand hadden ze natuurlijk nog niets gedaan aan de open armbreuk. Twee dagen later zijn ze daar aan begonnen, en zo als altijd in de hospitalen was de operatie goed gelukt. Maar 4 dagen nadien kreeg ik telefoon dat het koudvuur in de zijn arm zat en dat ze Junior zijn arm moesten amputeren. Voor een domme groene mango gaat hij nu éénarmig door het leven! Hopelijk komt hij nu tot inzicht en zal hij nog in één van onze vormingsprogramma’s stappen, spijtig natuurlijk daar hij daarvoor eerst een arm moet voor verliezen.

Goede vrienden, Dank zij jullie inzet kunnen wij deze jongeren vooruit helpen ook al gaat dat voor sommigen met vallen en opstaan.

In naam van onze jongeren hartelijk dank 
Eric Meert 

Terug naar het overzicht