Nieuwsbrief 10
December 2005

De schoenmakers die het project afgerond hebben, doen het nog steeds boven verwachting.

Ze redden het in “hun” Cordonnerie du Peuple en voorzien volledig in hun eigen onderhoud. Het collectief werkt en de paters zijn nu voornemens dit collectief te splitsen om uiteindelijk meer schoenmakers op deze manier te kunnen plaatsen. Wij zijn overigens zelf voornemens in Sakania (op 220 km) en Kinshasa (op 2000 km) ook een schoenmakerij te starten met eenzelfde opzet als in Magone. De jongens onderhouden nauwe contacten met Magone het huis waar de opleiding schoenmaken is ondergebracht. Eenmaal per maand, op zondag, komen alle oud-leerlingen terug naar Magone om, onder begeleiding, hun ervaringen te delen en hun problemen te bespreken. Op die manier leren ze ook van elkaar. Immers de problematiek voor deze schoolverlaters is vaak hetzelfde of je nu lasser, schoenmaker of metselaar bent.

Zo juist heb ik nog een mailtje van pater Manu ontvangen.

Het nieuws dat hij daarin vertelt, komt niet geheel onverwacht. Hier volgt de letterlijke tekst van zijn mail.

Hoe gaat het? Hopelijk alles goed met jullie.

Hier op Magone zijn er veranderingen aan de gang. Ik ben volop bezig met broeder Yvon in te werken zodat hij het Centrum zelf zal kunnen runnen. Vermoedelijk zal ik eind dit schooljaar (juni 2006) verplaatst worden. Graag zou ik me in de toekomst willen inlaten met de opvolging van onze oud leerlingen. De schoenmakers van La cordonnerie du peuple doet het prima. Onze lassers doen het ook zeer goed en de metselaars vinden blijkbaar gemakkelijk kleine contracten. Ook onze tuiniers zijn praktisch allemaal aan de slag!

In naam van ons allemaal wens ik u en de familie een mooi en vredevol Kerstmis en alle goeds voor het komende jaar!

Beste groetjes, Pater Manu.